DING 23

WE GOT ‘M! Wat? De 23 dingen!Deze week vrij om de werkzaamheden van mijn andere baan voor Kerstmis af te krijgen. Maar ook om 23 dingen helemaal af te werken. Ik ben vanmorgen vroeg begonnen en het is nu 12 uur. Een prachtig tijdstip om de eindspurt te doen: de evaluatie!
Toen ik in september startte, was het een kwestie van: nogmaals. Twee jaar geleden kreeg ik met nog twee collega’s namelijk de kans om het programma te doen, onder leiding van een andere collega die coach is geweest. Ik kwam nog niet halverwege! Ondanks de lieve, begrijpende mailtjes van mijn coach, die op een gegeven moment haar stimulerende berichtjes ondertekende met ‘een wanhopige coach’. Sorry daarvoor coach-van-toen. Ik kan eigenlijk geen excuses er voor vinden waarom er bij mij geen doorzettingsvermogen achter zat.
Op 4 september dus weer opnieuw begonnen. Toen had ik iets in mij van “geen gezeur meer: doorzetten!”.
En zie, Het is volbracht!
Het begin was gemakkelijk, want ‘we’ waren al een tijdje op weg geweest. Het venijn zat ‘m in de RSS, waar ik absoluut geen grip op kreeg. Ik maar kijken op mijn blog of er iets te zien was van een site. Overal op gedrukt, totdat de pc zei: stop daar nou es mee mens!
Toch maar even navragen bij mijn collega (eigenlijk mijn eer te na, maar je moet wat). En zij leidde mij naar hetgeen ik nooit had kunnen bevroeden: de RSS verloopt via de gmail! Als het syllabus van de cursus dit kleine beetje informatie nou even fijn had gemeld, dan had mij dat uuuuuuuuuuuuren knarssetanden en wanhoop gescheeld. Een tip dus om dit ietsiepietsie kleine detail er bij in te voegen voor de dilletant!
Filmpje van YouTube op de blog zetten. Nog zo’n klein detail dat veel uren zoekwerk en irritatie had kunnen voorkomen: volgens de beschrijving van de cursus moet je slechts de embedcode kopieëren en in het nieuwe bericht zetten. Deze code -en nu komt het!- staat altijd rechts naast het filmpje. Volgens de cursusomschrijving. Ik heb bijna met een schroevendraaien de boel finaal gesloopt om die code te vinden, maar neen, nergens! Het resulteerde in wanhoopspostjes op mijn blog.
Maar, daar kwam toen de hulp via de digitale weg: Truus Winter! “Onder kopje ‘insluiten’ staat de embedcode’. Die Truus! Want ze had helemaal gelijk. En KOM er maar eens op op die manier. Ik was al wel zo ver dat ik overal op ging rammen en kijken, want door deze cursus is heel veel angst weggenomen. Pluspunt in de hoogste graad! Maar dat insluiten gedoe heb ik echt gemist.
De kijkertjes op mijn blog hebben inmiddels wel gezien dat een filmpje via YouTube op mijn blog zetten geen enkel probleem meer oplevert. Winstpunt!
Catalogiseren is ook een geweldig ding. Zodra ik tijd heb ga ik mijn eigen collectie oude kinderboeken bijschrijven (nog even veel te druk nu!). Ook playlist is heel erg leuk: je eigen favoriete muziek achterelkaar zetten en beluisteren. Ook daar ga ik nog meer aan doen, maar dan moet ik natuurlijk nu wel betalen daarvoor. Ik heb daar vrede mee (in deze dagen). Verrassend Social Network. Ik had me al (op verzoek van anderen)op facebook geabonneerd. Het verrassende is dat ik familie en vrienden uit het buitenland terug heb. De rest is rubbish, al die berichten van mensen die weer geconnect zijn met anderen en die mijn scherm daarmee bevuilen. Veel zal ik ook niet met facebook werken. Maar die vrienden en familieleden van overver…? Geweldig!
Flickr, (ik werk liever met Picasa) is ook heerlijk om mee te werken. Ik moet nog veel meer experimenteren en dat ben ik ook echt van plan, alleen niet in mijn drukste tijd van het jaar: september, oktober, november en december. Daar ga ik me weer mee bezighouden en ontwikkelen in de daluren van het jaar. Maar leuk is het ongetwijfeld. Ik heb er inmiddels al veel plezier van.
Over Ding 21 (net vanmorgen afgewerkt)ben ik ook enthousiast. Daar ga ik zeker nog meer mee werken in de zeer nabije toekomst. Er zijn nogal wat (oude) boeken die ik graag wil traceren. En dat is mogelijk, want dat heb ik vanmorgen al ontdekt.
Is alles leuk? Nee, absoluut niet. Twitteren. Pffffft. Vreselijk. Ik zie het nut er op geen enkele wijze van in. Wil ik iemand iets a la minute vertellen dan bel ik op of ik sms. Mooi zat!
Mobiel internet? Tsjaa…. het is natuurlijk geweldig wat je met dat ding kunt doen allemaal. Mijn partner heeft een HTC en ‘kan er alles mee’. Zelfs internetbankieren. (Vind ik niks!). Na onze gezellig sinterklaas met de hele kinderschaar bleef dochter, schoonzoon en kleinkind slapen. Wij lagen allemaal op bed, behalve partner en schoonzoon. Allebei in het bezit van een luxe smartphone. Tot een uur of twee in de nacht hebben ze kinderachtig tegenelkaar op zitten bieden en experimenteren met hun intelligente kuierdraadjes (mannen zijn wat dat betreft kleine kinderen)en die foontjes konden echt achterlijk veel. Eng gewoon! Big brother is watching you!
Maar ja, dat is het hele gedoe op internet. Nooit geheimen prijsgeven!!!!!
Ik rond af. Want als ik eenmaal aan de klets ben dan hou ik niet meer op. Het verbeteren is een optie: dat er in de demonstratiefilmpjes wat langzamere acties plaatsvinden. Als ik zo’n filmpje bekeek dan ging ik het piepeltje telkens terugdraaien om de zin nogmaals te beluisteren. Voor zo’n filmpje moet je gewoon een traag pratend iemand aantrekken. Dan komt het wel over. Niet zo’n overenthousiaste digitale hongerfanaat. Werkt niet, alleen maar op je zenuwen.
Laatste opmerking: 23 dingen was voor mij… in het begin harenuittrekkend, maar gedurende de cursus steeds leuker wordend. Ik ben blij dat ik er aan begonnen ben en heb er ontzettend veel van geleerd. Voor de bibliotheek zie ik echter niet alles een succes worden, maar -zoals mijn coach al opmerkte- misschien dat je wat later, als je er weer mee bezig gaat, wel belangrijke dingen er daarvoor uitpikt. Rest mij nog te zeggen dat er veel mensen om mij heen zijn die -als ik hen over deze cursus vertel- hongerig vragen: kunnen jullie voor anderen ook niet deze zelfde cursus geven? Wij doen dan graag mee! Dus……
Tot dinsdag 14 december!