Twitter.....twitter.....twitter........ Ding 12.
Net als met wiskunde vroeger: ik dacht weer veel te moeilijk! Met horten en stoten een account aangemaakt. Twee zelfs. De laatste op een oud e-mailadres dat ik nooit meer gebruik, maar er nog wel is. Waarom voor de tweede keer? Omdat er telkens gevraagd werd: sign in. (Wist ik veel!!!).
Toch maar verder gegaan met het eerste adres .
Om mij heen kijkende (in de blogs) was het voor iedereen een makkie.
Voor mij ook? Jeetje, nee! Omdat ik zo langzamerhand achter 23 dingen wel 50 dingen zoek!
Maar tot mijn verrassing had ik toch wel af en toe succes. Ik produceerde namelijk inderdaad tweeds! Surprise!
Ik heb een paar instanties gezocht die ik wil gaan volgen. Er kwamen dus tweeds op van mijn kant en.... het lukte zowaar dus allemaal. Maar vraag me niet meer hoe. Met veel knarsetanden en proberen en lukraak drukken gebeuren de dingen dan eindelijk om je heen. En net als Marten Toonder, die soms niet meer weet hoe hij het verhaal van Ollie B. Bommel af moet wikkelen, laat dan Wammes Waggel op het toneel verschijnen. Die heeft overal op een onorthodoxe manier raad op met een gulle lach. En nu wil ik mijn collega zeker niet vergelijken met Wammes, maar wel de gedachte van Toonder: help en er zij hulp van een bepaalde kant! Namelijk af en toe een wanhoopstelefoontje naar collega en zij laat mij mezelf op het rechte spoor zetten. En dat bedoel ik precies zo als ik het nu zeg! Dank je G.
Nu over twitter. Het klinkt saai, maar dit is absoluut niet mijn ding. Voorbeeldje. (Vaag). Ik heb jaren geleden op een forum gezeten op de gemeentepagina van mijn geboorteplaats. Met z'n allen! Alles werd behandeld (niet dat iemand nodig een sanitaire stop moest maken hoor) en dat ging van historie tot....... ja alles wat jou als kind altijd hevig heeft geïntrigeerd, tot de bespreking van dorpsfiguren toe. Het was werkelijk verslavend! Een paar keer per dag zette je de pc aan, ging direct naar de site, om te kijken wat een ander voor antwoord heeft gegeven op jouw prangende vraag of opmerking. Soms kwam je regelrecht van buiten, had je jas nog aan : eerst dat ding aan en kijken of er nieuwe berichtjes zijn. Het liep soms echt de spuigaten uit!
Dit getwitter nu doet er iets aan denken. En ik kan één ding zeggen: 'k ben blij dat ik weet hoe het gaat, maar ik zal me er absoluut niet aan bezondigen! Ik hou mijn aandacht liever helder bij het 'nu' van mijzelf.